2025, Δέκα Χρόνια «Νάουσα, Πόλη του Οίνου»

Δέκα Χρόνια «Νάουσα, Πόλη του Οίνου» – Μια Επέτειος Γεμάτη Αρώματα και Γεύσεις

Η Νάουσα γιόρτασε φέτος τη δέκατη επέτειο του θεσμού «Νάουσα, Πόλη του Οίνου» και, όπως κάθε χρόνο, ντύθηκε στα γιορτινά της για να υποδεχτεί οινόφιλους από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Από τις 24 έως τις 26 Ιανουαρίου, η καρδιά της πόλης χτυπούσε στον ρυθμό του Ξινόμαυρου, της ποικιλίας που την έχει αναδείξει σε σημείο αναφοράς στον παγκόσμιο οινικό χάρτη.

Για δέκατη συνεχόμενη χρονιά, ο Σύνδεσμος Αμπελουργών και Οινοποιών Νάουσας προσέφερε στους επισκέπτες ένα τριήμερο γεμάτο γεύσεις, αρώματα και ξεχωριστές εμπειρίες, πάντα υπό την αιγίδα της γιορτής που έχει γίνει θεσμός.

Το εμβληματικό κτίριο Βέτλανς, με τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική του, μετατράπηκε σε ένα ζωντανό κέντρο γευσιγνωσίας. Στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο, 25 οινοποιοί παρουσίασαν τις ετικέτες τους, δίνοντας την ευκαιρία στους επισκέπτες να δοκιμάσουν το Ξινόμαυρο σε όλες του τις εκφάνσεις, ανακαλύπτοντας τη μαγεία της ποικιλίας μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις και στυλ οινοποίησης.

Η κορύφωση των εκδηλώσεων ήρθε την Κυριακή, όταν τα οινοποιεία της Νάουσας άνοιξαν τις πόρτες τους στο κοινό. Οι επισκέπτες περιηγήθηκαν στις εγκαταστάσεις παραγωγής και στα κελάρια, γνώρισαν τους ανθρώπους πίσω από τις ετικέτες και μοιράστηκαν μαζί τους το πάθος τους για το κρασί. Μια εμπειρία αυθεντική, που έφερε τους φίλους του κρασιού πιο κοντά στη διαδικασία δημιουργίας κάθε φιάλης.

Και επειδή οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά, ακολουθούν σχόλια, πληροφορίες και γευσιγνωστικές σημειώσεις από την αποστολή του «undercover» οινόφιλου συνεργάτη μας, ενός ουρανίσκου με εμπειρία και άποψη, που εξερεύνησε τη Νάουσα με τον πιο απολαυστικό τρόπο…

Αργυρακης Χρόνος Χρόνος Ερυθρός 2022: Τυπική Νάουσα, ενδιάμεσο στυλ, με αρκετά στρογγυλές τανίνες ( από χωράφι κάτω από τον Καϊάφα), το καλύτερο κρασί  τους.

Αργυράκης Χρόνος Λευκος 2022: Κάπως παραπάνω φυτικότητα, όπως και βαρέλι και το minerality, στυφίζει λίγο στην επίγευση. Υπερτιμημένο.

Αργυράκης Άτι Ξινόμαυρο 2021: Πιο ρουστίκ από τον Χρόνο, «κλωτσάει» στις τανίνες, υστερεί συγκριτικά σε χαρακτήρα.

Νάουσα Μπουτάρη 2009: Πολύ καλή οινοποίηση και σε πολύ καλό σημείο. Ώριμο και συγκροτημένο.

Grande Reserve Μπουτάρη 2013: Τρομακτικό value for money, συνυπολογίζοντας χρονιά και τιμή είναι ντροπή να μην αγοραστεί ένα τέτοιο κρασί.

Νάουσα Μπουτάρη 2022: μια κλασική Νάουσα με λίγες παραπάνω τανίνες. Ωραία δουλειά.

Νάουσα Τασιωνας 2021: αρκετά καλή δουλειά με “χωρικό” χαρακτήρα, αρκετά τραχείες τανίνες και ωραίο φρούτο. Θέλει λίγο χρόνο ακόμα.

Blanc de Noir Τασιωνας: Αρκετά στυφό, με εμφανέστατες τανίνες, μέτρια ένταση και καλή οξύτητα.

Ροζέ ημίξηρο Τασιωνας: χρειάζεται δουλειά.

Κόκκινος Νάουσα 2019: Σχετικά καλή συμπύκνωση, καλή οξύτητα, αρκετά “πράσινο”, χρειάζεται να δουλευθεί περισσότερο.

Κόκκινος Νάουσα 2017: Λίγο πιο ώριμο από το ’19 αλλά ακόμη η “πρασινίλα” υπάρχει.

Παλιοκαλιάς Κόκκινος 2016: Άγριες τανίνες, θέλει δουλειά και χρόνο.

Κόκκινος Νάουσα 2009: Η πρώτη εμφιάλωση του οινοποιείου. Έχει ενσωματώσει, σχετικά, τις τανίνες αλλά η πρασινάδα παραμένει, οπως και μια λεπτή αίσθηση πτητικής οξύτητας.

Κάππα Ρυθμός 2/4 2024 και Αναμνον 2023: Δυο ροζέ με διαφορετική διαχείριση αλλά ίδιο σταφύλι (θεωρητικά). Το ρυθμός πολύ αέρινο, μέτριο φρούτο και σχεδόν αδιάφορο. Το Αναμνον έχει βαρέλι, λίγο μπατοναζ, λίγο περισσότερη ένταση, αλλά θέλει ακόμα δουλειά.

Κοκκυμελο 2022: Τα αμπέλια του οινοποιείου είναι ολα εντός ζώνης, μην μπερδευτείτε καθώς το οινοποιείο είναι μόλις 4 χλμ εκτός ζώνης αλλά εντός Δήμου Νάουσας. Εδω το αμπέλοτόπι είναι στην  Φυτειά.  Αν δεν ήξερα από που είναι θα έλεγα Τρίλοφο και ίσως πιο κάτω. Πολύ “ζεστό” για Φυτειά, χωρίς τη φινέτσα που έχει το ψηλότερο σημείο της ζώνης. Καλό, και μπορεί να βελτιωθεί και να χτίσει ταυτότητα.

Η Νάουσα του Κοσμιδη είναι η απόδειξη του πως, ο καλός αμπελουργός σε καλό χωράφι, εξασφαλίζει την ψυχική ηρεμία του οινολόγου. Η ωριμότητα του φρούτου και η φινέτσα του εδάφους, γύρω από τον Τρίλοφο όπου βρίσκονται τα συγκεκριμένα χωράφια, δίνουν παραδείγματα επιπέδου Griotte-Chambertin σε υποπολλαπλάσια τιμή. Να δούμε για πόσο ακόμα θα συμβαίνει αυτό. Το γαστρονομικό ροζέ τριετίας που φτιάχνει είναι ακόμη ένας λόγος, μαζί με τα υπόλοιπα “σοβαρά” ροζέ της περιοχής, για τη δημιουργία Ροζέ Νάουσας ΠΟΠ.

Το Ασυρτικο Κοσμίδη υψομέτρου (700-800μ στο Τσοτύλι) που θα βγει και ήταν κρυμμένο για τους εκλεκτούς φίλους, έκανε τους πάντες να ψάχνουν ποια αρωματική ποικιλία είναι αυτή.

Αργατία Νάουσα 2017: Όπως πάντα καλή αλλά λίγο παραπάνω “σοβαρή” απ’ όσο θα έπρεπε να είναι ένα κρασί από το πιο “βαρύ κι ασήκωτο” κομμάτι της ζώνης.

Αργατία Horis Ροζέ 2022 και Νάουσα 2023: Μοντέρνες, ελάχιστης παρέμβασης οινοποιήσεις. Καλό αυτό το ροζέ, συμπυκνωμένο και με όγκο. Μεταμοντέρνα η Ναουσα με αρκετές τανίνες αλλά δουλεμένες, δεν φαίνεται ιδιαίτερα ο “χωρίς” χαρακτήρας. Θέλει δουλειά αλλά είναι σε καλό δρόμο.

Μήττας Νάουσα 2022: Εξαιρετικό κρασί, συμπυκνωμένο, καλοδουλεμενο, χωρίς ίχνος πτητικής παρόλο που είναι ελάχιστης παρέμβασης, και “πιασαρικο” στυλ που συνδυάζει πολλά μοντέρνα στοιχεία με παραδοσιακό αέρα. Σοβαρό το μέλλον του οινοποιού αυτού.

Μήττας Ροζέ 2022: τριών χρόνων γαστρονομικό ροζέ με ελάχιστη παρέμβαση. Καλή δουλειά με χαρακτήρα.

Θυμιόπουλος Γη και Ουρανός 2022: Ο λόγος ποιότητα προς παραγόμενη ποσότητα το καθιστά από τα καλύτερα ελληνικά κρασιά. Τα έχουμε πει για τα ’21’ 22 ’23 πως είναι καλές χρονιές και με καλή διαχείριση γίνονται καταπληκτικές. Αυτό κάνει κι ο Αποστόλης, διαχείριση σταφυλιού, πρωτίστως, κι έπειτα κρασιού. Από τις ωραιότερες και πιο τραγανές τανίνες του ελληνικού αμπελώνα.

Φουντής Κτήμα 2019: Κλασσικός Φουντής, τανίνες κι οξύτητα στο Θεό, κρασί για παλαίωση, λίγο πιασαρικο “πράσινο” για τους λάτρεις της μακράς αποθήκευσης και τανικός ογκος. Πολύ καλό.

Φουντής Τρυγίας 2023: Φρέσκια αίσθηση από την οξύτητα, καλή συμπύκνωση, λίγες τανίνες και χαρακτήρας πραγματικού Blanc de Noir και όχι λευκής οινοποίησης.

Κλώνας Νάουσα 2020: Αρκετά “σκληρό” για Παλιοκαλιάς, με καλό φρούτο, καλή οξύτητα και δομή. Θέλει να αποκτήσει περισσότερο «χαρακτήρα».

Κλώνας Λόφος Ροζέ 2023 και Syrah 2020: Καλοφτιαγμένα και τα δύο ξεχωρίζουν λόγω της τιμή τους.

Καρυδας Νάουσα 2021: Τυπικός Καρυδας με τον χαρακτήρα που όλοι ξέρουν. Τανικός όγκος, παλαίωση, και φυτικός χαρακτήρας.

Ταζογλίδου 7 Κλειδιά 2021: Πολύ καλή Νάουσα με πάρα πολύ καλή συμπύκνωση, αρμονικά ενσωματωμένο βαρέλι και χαρακτήρα που θυμίζει λίγο Παλιοκαλιά. Κρασί για κλασσική Ναουσαίικη μάντζα.

Δαλαμάρας Νάουσα 2023: Το ’22 ήταν η χρονιά του παραγωγού ενώ το `23 η χρονιά του καταναλωτή!

Ο χώρος, πρέπει να αλλάξει σύντομα, απαιτείται κάτι καλύτερο.

Είναι καιρός ο δήμος και το κράτος να κάνει καποιες κινήσεις με πρώτη την μεταφορά του τμήματος Οινολογία ς στην πόλη, συν κάποιου τμήματος γεωπονίας ή μάρκετινγκ. Δεν νοείται η νο1 περιοχή ερυθρού κρασιού στην Ελλάδα να μην έχει το τμήμα οινολογίας.

Ο Τσέλεπος πήρε 20 στρέμματα στο Μαντέμι, δίπλα από τον Διαμαντάκο, όπου και θα οινοποιει την Νάουσά του.

Οι διαφορές Βορρά-Νότου είναι πια ολοφάνερες και αρχίζουν να διακρίνονται και οι διαφορές ανάμεσα στα διπλανά κομμάτια γης, είναι καιρός να προχωρήσει ο διαχωρισμός σε cru για να βρουν ταυτότητα όλοι οι παραγωγοί.

Ο Μήττας επεκτείνεται και μάλιστα αγόρασε στον Παλιοκαλιά!

Τα ροζέ φαγητού είναι πολλά και σοβαρά πια. Μάλλον ήρθε ο καιρός να γίνουν ΠΟΠ.

Cu next year!

Αφήστε μια απάντηση